ثبت لحظاتی سخت شیرین

خیلی روزای بدی بود.    از صبح که بیدار می شدم تا ساعت حداقل 7 شب تنها بودم. وقتی هم که آرش می آمد انقدر خسته بود که نای حرف زدن هم نداشت. آخر هفته ها داداش عباس یا داداش مهدی می آمدن و بهمون سر می زدن اما بیشتر نمی تونستن بمونن. خلاصه  2 بار بعدی هم که رفتم دکتر یه بار آرش باهام اومد و دکتر گفت همونطور ادامه بده  و بار بعدی درست یادم نیست اما فکر کنم تنها بودم که دکتر گفت باید تا یک هفته NSTکنی هر روز صبح . گفت همون دور و بر خودتونم می تونی بری فقط بگو  نتیجه رو واشم بخونن. تا 5 مرداد سزارین بشم. روز اول رو داداش مهدی اینا اومدن و با  اونها رفتم روز دوم  رو داداش عباس ...

خیلی اوقات یاد حرف خدا بیامرز مامان می افتم می گفت"آدم از مادر یتیم میشه" خیلی اوقات هم می گفت" اگر من مادری داشتم خیلی بلاهایی که سرم اومد نمی اومد"  امروز خیلی یادش افتادم. شاید اگر من هم مادری داشتم که پشتم بود ... دخترم دوست دارم و تو روی چشمام جا داری. آرزوم اینه که انقدر قوی باشی که هرگز احساس تنهایی نکنی. کاش یه جایی بود واسه حرفایی که نمیشه با هیچکس گفت و واسه دردایی که نمی شه از کسی توقع داشت که درک کنه. ما خوشبخیم  و من واقعا هیچ ...  

1- وقتی می گم چیزی داغ: فوت می کنی 2-وقتی می خوای تلفنی صحبت کنی(در حقیقت گوش بدی) با یه دستت موبایل رو میگیری و دست دیگرت رو میزاری زیر آرنجت. خیلی فیگور باحالیه. 3- آب یا دوغ که می خوری خیلی اوقات اول چند لحظه تو دهانت نگه می داری و بعد قورت میدی. 4-گاهی اوقات که اب یا دوغ می خوری لبات و قنچه میکنی و لپات ویه جورایی انگار گاز می گیری. 5- هر روز صبح که بیدار میشی من و می بوسی!!!  

عزیز مامان سلام. پنج شنبه شما کنار بابا بودی و بابا داشت یه سری مدارک رو از تو کمد در می آورد که من اوندم تو اتاق و با بابا داشتم صحبت می کردم که یهو دیدم شما دیوار و نقاشی کردی!!! حالا اینکه مداد از کجا آوردی و چقدر سریع این کار و کردی بماند!! به نظرم که خیلی قشنک و با محتواست. فقط حیف که درک مفهومش واسم خیلی سنگین! ...

...

عزیز دلم هفته ی پیش رفتیم نهاوند عروسی فرید پسر دایی بابا جون. البته دوشنبه ما رو به صورت تلفنی دعوت کردند و عروسی چهار شنبه بود! بهانه هم این بود که چرا برای عقد نرفته بودیم و این در حالی بود که هم بابا پارسال تازه کارش رو عوض کرده بود و هم شما خیلی نی نی بودید و زمستون مراسمشون بود. خلاصه من به احترام بابا جونی موفقت کردم که بریم و این در حالی بود که اگر هر کدوم از اعضای فامیل خودم اینطور دعوتم می کردم شاید هرگز نمی رفتم . اما خوب  رفتیم و خیلی هم بد نبود. ولی جداً مسافرت دست تنها با شما خیلی سخت! اونجا خیلی یاد حرف عمه افتادم که اولین روز آشنایی تو جمع گفته بود:" ماچون خودمون از خانواده ی اصیل و ... هستیم خیلی دوست دا...